หยุดเสาร์อาทิตย์ ผมหอบโน้ตบุ๊คมานั่งชิลๆ อยู่ข้างอ่างเก็บน้ำแถวๆแก่งกระจาน ตั้งใจไว้ตั้งกะสองปีก่อน ว่าอยากมี blog เป็นของตัวเองเหมือนกะชาวบ้านเค้ามั่ง แต่ก็ให้มีโน่นนี่นั่นคอยแย่งเวลาไปทุกทีมาวันนี้สมใจ เพราะเสียงหมาเห่าบ๊อกๆดังแข่งกับเสียงฝนเปาะแปะ สร้างบรรยากาศเร้าใจให้เปิดคอมพ์ ก้มหน้างมโปรแกรมสร้าง blog อยู่ข้างอ่าง
พอฝนหยุดตก หมาหยุดเห่าบ๊อกๆ ผมก็ทำ blog เสร็จพอดี
Filed under: เรื่องโน่นนี่นั่น
ไม่รู้จริงๆว่านี่เป็นบล็อกเกี่ยวกับอะไร จับฉ่ายมั้งครับ ผมเป็นคนไม่เขียนไดอารี่ ขี้เกียจและโรคจิต กลัวคนอื่นแอบอ่านแล้วรู้ความลับหมด วันนึงเกิดพุทธิปัญญา ก็อย่าเขียนความลับสิวะ เออจริง พอดีเทคโนโลยีเว็บบล็อกถือกำเนิดในโลกไซเบอร์ ผมเลยเสร็จมัน มีกับเค้าหนึ่งบล็อก แต่สันดานเดิมยังสิงอยู่ ขี้เกียจอยู่ดี ดังจะเห็นได้ว่าไม่ค่อยได้อัพบล็อกเท่าไหร่ ผมถนัดพูดมากกว่า 
หวัดดีค่ะ พี่น้ำมนต์ *4* ติดต่ามฟังพี่มาตลอดเลย แต่ฟังตอนนั่งรถเมล์กลับบ้านนะ ชอบเสียงคุย เสียงหัวเราะธรรมชาติดีค่ะ ที่ชอบที่สุดก้อตอนที่พี่อ่านข่าวเล่าเรื่องให้ฟังเนี่ยแร่ะ สนุกและเพลินดี รถติดยังงัยก้อไม่สน
ลป.เปิดเพลงเพราะด้วยค่ะ
*จ๋อม*
หวัดดีจ๊ะ
สงสัยต้องคอยแวะเวียนมาเยี่ยมบ่อยๆซะแล้ว
เขียน Review Album ใหม่ๆให้อ่านเรื่อยๆ นะคะ ชอบฟังเพลงใหม่ๆน่ะ จะได้ไม่ตกยุคตามวัยไง ^ ^
เอ่อ….ต่อมทอลซิลน่ะ ผ่าทิ้งไปเถอะค่ะ เก็บไว้เป็นโทษเปล่าๆ ของเราตัดทิ้งไปตั้งกะ ป.4 แล้ว ยังอยู่ยงคงกระพันดี (ว่าเข้าไปนั่น)
แวะกลับมาบ่อยๆนะครับ ได้ซีดีแผ่นใหม่ๆมาเมื่อไหร่ จะรีบเอาไปทำการบ้าน แล้วมาเล่าให้ฟังครับ
ไม่กล้าตัดน่ะสิครับ ต่อมทอนซิลน่ะ กลัวหมอกลัวมีดอ่ะ
สวัดีปีใหม่ ๒๕๕๐ ค่ะ
ขอคุณพระคุ้มครองนะค่ะ ให้มีสุขภาพที่ดีตลอดไป
ติดตามฟัง Get ช่วงของคุณทุกวัน ก่อนงานเลิก request เพลงไปหลายครั้ง รบกวนคุณคงไม่
ลำคาญน่ะค่ะ
งามตา