ผมเกลียดฟอร์เวิร์ดเมล์

คุณครับ
ผมใช้เวลาอยู่ชั่วหนึ่งเพื่อนับหนึ่งถึงสิบก่อนจะตอบอีเมล์นี้ครับ
อีกครั้งครับ, -ผมเกลียดฟอร์เวิร์ดเมล์- เมล์ที่คุณฟอร์เวิร์ดมามันก็ดีนะ แต่ถามจริงๆเถอะ คุณว่ามันดีขนาดนั้นเลยเหรอ ถ้าคุณยืนยันว่ามันดีก็ดีครับ เพียงแต่-ผมเกลียดฟอร์เวิร์ดเมล์- โคตรเกลียดเลยทีเดียว ผมปลื้มใจนะที่คุณคอยฟอร์เวิร์ดมาให้ผมอยู่เรื่อย แต่ผมเกลียดมันครับ สองสามปีก่อนผมบอกชัดเจนแก่เพื่อนทุกคน รวมทั้งเจ้านาย ลูกค้า ญาติผู้ใหญ่ และผู้ใช้อินเตอร์เน็ททุกคนบนดาวโลก ว่า-ผมเกลียดฟอร์เวิร์ดเมล์-มากขนาดไหน ผมถึงขนาดไปสมัครแอคเคาท์อีเมล์อันใหม่เพื่อให้คุณส่งฟอร์เวิร์ดเมล์มาถึงผมโดยเฉพาะ เพราะผมรู้ว่าคุณรื่นรมย์กับการส่งมาให้ผมครับ และผมก็ดีใจที่คุณมีความสุขสนุกได้อย่างนั้น ผมเช็คเมล์ที่แอคเคาท์นั้นนานๆครั้งเพื่อที่จะลบเมล์ต่างๆโดยไม่เคยเปิดอ่านแม่งเลยสักฉบับครับ ผมดีลีทมันทิ้งอย่างมีความสุขเมื่อนึกถึงว่า

ตัวต่อโดมิโนแห่งความสุข

เสียงกลไกภายในหัวจักรรถไฟพลาสติกสีสันสดใสดังตุ๊งติ๊งตุ๊งติ๊ง มันเดินหน้าไปอย่างช้าๆเท่าที่กำลังจากแบตเตอรี่ขนาด 1.5 โวลท์ 2 ก้อน จะพามันไปได้ แต่สำหรับผม หน้าที่ของมันช่างน่าทึ่ง มันคือเครื่องปล่อยตัวโดมิโนพลาสติกให้ตั้งตรงอยู่กับพื้นเป็นระยะที่เท่าๆกันทีละตัว ทีละตัว อย่างเป็นระเบียบสวยงาม
ผมกำลังนั่งเล่นของเล่นที่ซื้อมาเมื่อวาน ตั้งใจจะเอาไปฝากหลานชายวัยสามขวบที่กำลังซนได้ที่ แต่วันนี้ น้าตัดหน้าหลาน ขอเปิดซิงให้ความสนุกสนานในวัยเด็กมันกลับมาซิ่งอีกสักครั้ง
ผมเห็นกล่อง Domino Race วางเรียงเป็นแถวอยู่ท่ามกลางของเล่นที่กำลังลดกระหน่ำดัมพ์เซลกลางห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ผมรี่เข้าไปหา ยืนลูบๆคลำๆอยู่แค่ครึ่งนาน ก็ถอยกล่องที่มีตัวโดมิโน 300 ชิ้นออกมาจนได้ คงเพราะดวงตาเป็นประกายแวววาวตอนที่เป็นเจ้าของมันแล้วอย่างถูกกฎหมาย ไอ้หนุ่มคนขายถึงถามออกมาตอนทอนเงินว่า